پالس اکسی متر یکی از ابزارهای پزشکی است که برای اندازهگیری میزان اکسیژن اشباع شده در خون و ضربان قلب بیمار استفاده میشود.
این دستگاهها معمولاً در بیمارستانها و مراکز درمانی به کار میروند.
با این حال، استفاده از پالس اکسیمتر در محیطهای خاص، مثل اتاقهای MRI، نیازمند توجه به برخی ویژگیهای خاص است.
دستگاههای پروب پالس اکسی متر سازگار با MRI، به دلیل ویژگیهای خاص و عدم تطابق با میدانهای مغناطیسی شدید، طراحی شدهاند.
در واقع، یکی از چالشهای اصلی استفاده از دستگاههای پزشکی در محیط MRI این است که آهنرباهای قوی موجود در این محیط میتوانند باعث عملکرد نامناسب یا حتی آسیب به دستگاهها شوند.
ویژگیهای مهم پروب پالس اکسی متر سازگار با MRI عبارتند از:
1.
**عدم وجود قطعات فلزی**: این نوع پالس اکسی مترها معمولاً از مواد غیر فلزی ساخته میشوند تا در مجاورت میدان مغناطیسی دچار مشکل نشوند.
2.
**مقاومت در برابر میدان مغناطیسی**: این دستگاهها به گونهای طراحی شدهاند که عملکردشان تحت تأثیر میدان مغناطیسی قرار نگیرد.
3.
**قابلیت انتقال آسان**: این دستگاهها باید به راحتی قابل استفاده و حمل و نقل در اتاق MRI باشند.
4.
**دقت و صحت اندازهگیری**: همانند سایر پالس اکسی مترها، این دستگاهها باید دقت بالایی در اندازهگیری اکسیژن و ضربان قلب داشته باشند.
نکته دیگری که در مورد استفاده از پروب پالس اکسی متر در محیط MRI باید در نظر گرفت، این است که باید به تکنسینهای پزشکی آموزش داده شود که چگونه این دستگاهها را به درستی استفاده و نگهداری کنند.
تجهیزات پزشکی که برای استفاده در MRI طراحی نمیشوند ممکن است در پرتودهی و کیفیت تصویر MRI اختلال ایجاد کنند.
استفاده از پالس اکسی مترهای سازگار با MRI میتواند کمک شایانی به پزشکان و پرستاران در حین انجام MRI بر روی بیمارانی بکند که نیاز به نظارت بر میزان اکسیژن خون و ضربان قلب خود دارند.
با توجه به این نکات، بسیار مهم است که در انتخاب تجهیزات مورد استفاده در اتاق MRI، به سازگاری آنها با محیط بیمارستان توجه شود.