دستگاه فیکساتورهای خارجی، یکی از ابزارهای پزشکی است که برای درمان و تثبیت شکستگیهای استخوانی بهویژه در مواردی که روشهای جراحی داخلی ممکن نیست، استفاده میشود.
این فیکساتورها معمولاً از ساختارهایی به نام واشرهای ساده یا واشرهای دایرهای شکل تشکیل شدهاند که بر روی پوست قرار میگیرند و با میلهها به استخوان متصل میشوند.
### کاربرد فیکساتورهای خارجی استخوان
فیکساتورهای خارجی معمولاً در مواردی که شکستگیهای باز، چندگانه یا آسیبهای پیچیده وجود دارند، به کار میروند.
این نوع دستگاهها به پزشکان این امکان را میدهند که استخوانها را در موقعیت صحیح نگهدارند و در عین حال خطر عفونتهای داخلی را کاهش دهند.
### اجزای اصلی دستگاه
1.
**واشرها**: این واشرها به عنوان یک نقطه اتصال میان پوست و میلههای فیکساتور عمل میکنند و ایجاد فشار مناسب بر روی استخوان را تضمین میکنند.
2.
**میلهها**: میلههای فلزی که از واشرها به استخوان متصل میشوند، نقش اساسی در ایجاد ثبات دارند.
این میلهها معمولاً از مواد مقاوم به زنگ و سنگینی ساخته میشوند.
3.
**پیچها و بستها**: این عناصر کمک میکنند تا میلهها در موقعیتهای مشخص و پایدار باقی بمانند.
### مزایا و معایب
**مزایا**:
– جلوگیری از حرکات غیرضروری استخوان
– کاهش خطر عفونت در مورد شکستگیهای باز
– سادهتر بودن روند تغییر و تنظیم نسبت به فیکساتورهای داخلی
**معایب**:
– ممکن است منجر به ناراحتی و محدودیت حرکتی در بیمار شود
– احتمال ایجاد زخم و عفونت در محل جایگذاری واشرها و پیچها وجود دارد
### فرآیند درمان
استفاده از فیکساتور خارجی معمولاً شامل یک فرآیند چند مرحلهای است:
– **تشخیص و ارزیابی**: پزشک ابتدا وضعیت شکستگی و شرایط بیمار را ارزیابی میکند.
– **جراحی اولیه**: در بسیاری از موارد، لازم است که یک جراحی کوچک برای قرار دادن میلههای فیکساتور انجام شود.
– **مراقبتهای پس از عمل**: بیمار بعد از قرار دادن فیکساتور، تحت نظر پزشک قرار میگیرد تا از بهبودی و عدم وجود عفونت اطمینان حاصل شود.
### نتیجهگیری
فیکساتورهای خارجی، به ویژه واشر ساده، نقش مهمی در درمان شکستگیهای استخوانی دارند و با قابلیت طراحی و تنظیمپذیری بالا، میتوانند به بهبود فرآیند درمان کمک کنند.
این دستگاهها میتوانند گزینهای مناسب در شرایط خاص پزشکی باشند که به ثبات و مراقبت دقیق نیاز دارند.