دستگاههای Navigation جراحی یا همان هدایت جراحی، ابزارهایی هستند که به جراحان کمک میکنند تا در حین انجام عمل های جراحی، به طور دقیقتر و مؤثرتر نواحی مورد نظر را هدفگذاری و درک کنند.
این دستگاهها به ویژه در جراحیهایی که نیاز به دقت بالا دارند، مانند جراحی مغز و اعصاب، جراحی ارتوپدی و جراحیهای زیبایی، نقش مهمی ایفا میکنند.
این دستگاهها معمولاً شامل اجزای مختلفی هستند:
1.
**سنسورهای موقعیتی**: این سنسورها به جراحان این امکان را میدهند تا موقعیت واقعی ابزار جراحی را نسبت به ساختارهای آناتومیکی بدن را تشخیص دهند.
این سنسورها میتوانند به صورت فعال یا غیرفعال باشند و از تکنولوژیهای جدیدی مانند لیزر یا امواج صوتی استفاده کنند.
2.
**نرمافزارهای تصویربرداری**: این نرمافزارها اطلاعاتی از اسکنهای پیشین بیمار، مانند MRI یا CT scan، را تجزیه و تحلیل کرده و تصویر دقیقی از وضعیت ساختارهای داخلی را به جراح نشان میدهند.
این اطلاعات میتواند به شکل سهبعدی به نمایش درآید و جراح را در بررسی دقیقتر ناحیه جراحی یاری کند.
3.
**پلاتفرمهای نمایش**: این پلاتفرمها حاوی نمایشگرهای بزرگ و پیشرفتهای هستند که تصاویر و اطلاعات مربوط به جراحی را به نمایش میگذارند.
این نمایشگرها به جراح امکان میدهند تا در حین عمل به راحتی و به سرعت به دادههای لازم دسترسی پیدا کند.
4.
**ابزارهای کنترلی**: این ابزارها باید به سهولت قابل استفاده باشند و جراح را قادر به کنترل دقیق بر روی عملیات جراحی کنند.
ابزارهای کنترلی میتوانند شامل دستههای هیدرولیکی یا الکترونیکی باشند که حرکتهای نرم و مطابق با نیاز جراح را تسهیل کنند.
5.
**دستگاههای ضبط و ثبت اطلاعات**: برخی از دستگاههای Navigation جراحی دارای سیستمی برای ضبط و ذخیره اطلاعات مربوط به عمل و مراحل مختلف آن هستند.
این دادهها میتوانند برای تحلیلهای بعدی و بهبود روشها و تکنیکهای جراحی استفاده شوند.
در مجموع، دستگاههای Navigation جراحی نه تنها به افزایش دقت و کارایی در عملهای جراحی کمک میکنند بلکه میتوانند خطرات ناشی از جراحی را کاهش دهند و از بهبود مقیاسپذیری و اثربخشی درمانی بهره مند شوند.
به همین دلیل، استفاده از این فناوری در حال حاضر در بسیاری از مراکز درمانی و بیمارستانها رو به افزایش است.